Letër nga Egjipti dhe Kashmiri
Hutbe Tema Lajme Ajete Hadithe Dua Tekbire Poezi Ilahije Foto Video
Letër nga Egjipti dhe Kashmiri

Letra nga Egjipti


I dashur vëlla dhe motër

Nuk po di nga tia filloj letrës sime.Më ka ndodh një fatkeqësi për të cilën i ankohem vetëm Allahut .Megjithatë ,unë kamë vendosë që këtë letër tua drejtoj juve ndoshta ju mund të më ndihmoni ta largoj këtë breng ,por më së paku me dua të sinqerta Allahut.s.v.t. Ju lutem ndëgjoni rrëfimin tim.

Para disa viteve udheheqësia egjiptase burgosën bashkëshortin tim duke e quajtur “fundamentalist islamik”.Prej ditës kur e morrën nuk ka më asnjë gjurmë dhe ne nuk kemi pasur asnjë informatë për të .Para jo shumë kohësh kemi kuptuar se gjindet në një burg të torturimeve që quhet”Vadi Xhedid” i cili gjindet në jug të Egjiptit.Lajmi se bashkëshorti imë është gjallë ka qenë lajmi më i gëzuar që kam pasur ndonjëher në jetën time.Me mua gëzimin e ndau edhe djali ynë disa vjeqarë i cili ka lind menjëher pas burgosjes së bashkëshortit. Djali jonë është rritë dhe ka fillu ti njoh sendet rreth vetës. Ka fillu edhe të flas. Tash ka fillu të pyes ku e ka baban. Përgjigjjet e mia janë qdoherë të njëjta,qdoherë i them se babai do ti vijë nesër. Këto ditë e ka zbulu tradhtinë time dhe me seriozitet më pyeti kur do të vijë më ajo nesër. Lotët që më rrjedhin nga sytë po i fshehi që të mos më pyet pse qaj. Bajramin e fundit më prekën shumë pytjet e tij ,kur më pyeti a do të vie më në fund babai me rrobe të reja e me lodër në dorë që do tia sjell atij për bajram. Ndërsa para saj më pat pyetur ,kur do të vie më babai për të ngrënë iftar së bashku.? Ne mënëfund u përgaditëm për ta vizitur bashkëshortin tim. Përgadita disa ëmbëlsira e disa rrobe për bashkëshortin tim dhe sëbashku me djalin tim me autobus u nisëm për në rrugë . Autobusi kishte qenë i vjetër ,rruga ishte shumë e prishur ,temperatura e padurushme ,ndërsa prej shtëpis tonë e deri te burgu ishte shkretëtira e Egjiptit e cila kishte me mijëra kilometra kvadrat. Të nesërmen pas atij udhëtimi të mundishëm mbërritëm te dyert e burgut, i cili me pamjen e tij fantome futi frikë në zemrat tona.U lajmëruam te roja të cilët na bënin me dije se duhët të presim. Kaluan disa orë kur para recepcionit u ndal një njeri me uniform prej të cilit kuptuam se vizitat shtyhen për dy muaj.Unë dhe djali im u mërzitem pa masë për këtë sjellje të torturuesve të mallkuar. S`patëm tjetër rrugdalje përveq se të kthehemi mbrapa. Ne prap pas dy muajve, u nisëm ta vizitojm bashkëshortin tim sinqerisht duke i bërë dua Allahut.s.v.t. që këtë herë ta shohim. Rruga ishte shumë e gjatë dhe e mundishme .Përveq kësaj kemi harxhuar 150DM, të cilat mezi i kemi tubuar. E sa shumë motra janë që nuk po kanë mundësi ti vizitojn bashkëshortët pikërisht për shkak të mungesës së shumës së madhe të të hollave, të cilat kursesi nuk po kanë mundësi për ti mbledhur.Të hollat që i kamë harxhuar para kësaj vizite kanë qenë mjaft për ta paguar qiran për një muaj përveq asaj edhe cikërrimet e tjera të jetës. Megjithatë Allahu.s.v.t. na e lehtesoi vizitën ,në të cilën me orë të tëra të ulur në tokë kemi pritur për leje që të hyjmë në vendin e vizitës.Në burg dhe nga burgu vazhdimisht hynin dhe dilnin automjetet e ndihmës së shpejt.Në automjetet e tyre shiheshin njerzit e rrahur,vellezërit tanë ,të cilët i dërgonin në spitalin lokal,ku edhe ndërronin jetë . Ashtu që të drejtat e burgut mbeteshin të pastërta para”ligjit”sepse nuk ka ndodhur që dikush nga të burgosurit të vdes në burg. Duke e pritur lejen për hyrje ,vërejta se automjeti i ndihmës së shpejt treqind herë ka dalë prej burgut. Pamja e tillë shumë më frikësoi, sepse mendova se mos edhe bashkëshorti im ishte në njërin nga automjetet e ndihmës së shpejt që dërgoheshin në spitalin lokal. Më në fund na thirrën të hym brenda.Po në atë moment u pendova pse kam ardhur. E pash një njeri i cili ishte vetëm plag,i cili ishte duke ecur në këmbë dhe në duar. Afër tij qëndronte një i mallkuar për të cilin besova se ishte shejtan. Në momentin e ardhshëm njeriu që ishte në tokë mori forcë ta ngris kokën nga unë .Në të e njoha bashkëshortin tim. Kjo ishte trishtuese,e cila nuk mund të përshkruhet. Skena të ngjajshme kanë parë edhe vizituesit e tjerë prej të cilëve një plak duke e parë djalin e vetë në atë gjendje i ra të fikët. Duke u kthyer ai plak ka qajt gjatë tërë rrugës.

Të dashurit e mi.A mundeni ta paramendoni se gruaja e cila nuk e ka parë bashkëshortin me vite që më në fund ta takojnë atë gjendje të vuajtur dhe të poshtërsuar.Vetëm paramendoni ,si është ndier djali ynë ,i cili baban e vetë e ka paramenduar me rrobe të reja ,me fytyr të buzëqeshur ,me lodër në dorë të cilën do tia sillte pë r bajram.Unë në atë moment humba forcën për të folur vetëm e shikoja qka ka mbet nga bashkëshorti im. Por edhe pse në atë gjendje ,ai dhe vëllëzërit e tij muxhahid morrën forcë dhe na pritën me buzëqeshje të mjerueshme. Edhe pse pas gjithë atyre turturave dhe vuajtjeve të cilat i kanë përjetuar ,ata nuk iu kanë dorëzuar torturuesve të mallkuar pabesimtar.Vetëm pesë minuta pas fillimit të vizitës u ndëgju fishkëllima pas së cilës bashkëshorti im dhe të tjerët përnjëher u zhdukën pas murit të burgut. Mendova se toka i gëlltiti për shkak të shpejtësis që u larguan. Kur u ngrita pak përmbi mur e pashë bashkëshortin tim dhe të tjerët duke u kthyer në këmbë dhe në duar në qelit e tyre prej së cilës kishin dalur vetëm për ni moment. Rojet i fyenin dhe i ofendonin me ton të lartë që të kemi rastin edhe ne ti ndëgjojmë .Të gjithë vizitorët dilnin me lotë në sy, e një prej tyre i mallkoi ata zullumqarë duke thënë : Allah shkatrroi zullumqarët. Bashkëshorti im dhe rinia më e mirë e Egjiptit sot gjindet në duart e këtyre të mallkuarve,të cilët ditë e më shumë po e vërtetojn se nuk janë njerëz,por pasardhës të shejtanit. Deri kur ne muslimanët do ti durojmë këto tortura dhe mundime? O ummet i islamit. A paske vdekur dhe kur paske vdekur. O musliman a jeni zhdukur nga dheu i tokës. Vëllezërit e juaj po vdesin në burgjet e pabesimtarëve për islamizëm. Kush do ti liroj? Kush do tua shtriej dorën e ndihmës? Allah ,Ti e din që unë jamë grua e dobët së cilës armiqt e Tu ia kanë marrë bashkëshortin, ndërsa djalit të saj babain.Ti e din që bashkëshorti im dhe vëllëzërit e tij po vdesin në burgjet e zullumqarëve. Allah, nuk ka forcë dhe ndihmë pa Ty. Allah, muslimanët nuk dëshirojnë ti ndihmojn vëllezërit e sulmuar. Allah, muslimanët i kanë tradhtu vëllezërit. Allah na jep fakt nga Vetja me të cilin do të na i qetësosh zemrat tona dhe ta lirosh bashkëshortin tim dhe vëllezërit e tij të cilët për Ty po luftojnë . Ti na mjafton dhe Ti je mbrojtësi më i mir.
Motra juaj nga Egjipti Hadixha Husein


Letra nga Kashmiri

Me mijëra shtëpia të djegura ,shkollat ,spitalet dhe arat gati krejtësisht të shkatërruara.Për ta kuptuar më lehtë dhëmbjen dhe vuajtjet e vëllëzërve dhe motrave tanë në Kashmir lexone këtë letër të cilën e ka shkruar një motër para se të ndërroj jetë . Letrën po e shfaqim në verzion të shkurtuar që megjithatë të arsyetohemi para Allahut.s.v.t. që ua kemi bërë me dije muslimanëve shqiptarë .
“Vëllezër dhe motra .Ne jemi motrat e juaja të torturuara të cilat me shumë se dyzet e pesë vite durojmë teror nga adhuruesit e lopës. Ata për qdo ditë na e marrin nderin, sepse jemi robëreshat e tyre. Kohë të gjatë presim që vëllezërit tonë nga vendet e botës të vinë e të na ndihmojnë ashtu sikurse ka vepruar Muhammed ibni-Kasim, i cili është nisur në Indi për ta liruar vetëm një motër tonën. Megjithatë ,askush nuk na ndihmoi deri tani ashtu që kam vendos ta shkruaj këtë letër dhe ta lidhi rreth qafës dhe pas kësaj të hudhem në lumin Xhehelem me shpres që uji ta dërgon trupin tim në territorin e lirë të Kashmirit tonë ”.
Kjo letër me të vërtet është gjetur rreth qafës së një motre , të cilën e ka nxjerrur një njeri në afërsi të qytetit Mazfer Abad. Vëllezërit tonë gjinden nën okupimin e Indis prej vitit 1947.
A është ardh koha që më në fund ti ndihmojm vëllezërit dhe motrat nga Kashmiri?