KHAWLAH BINT AL AZWAR: Muxhahidja
Hutbe Tema Lajme Ajete Hadithe Dua Tekbire Poezi Ilahije Foto Video
KHAWLAH BINT AL AZWAR: Muxhahidja

Betohem në Allah që do të luftoj në rrugë të Allahut, dhe do ti përcjell

ata njerëz që kthehen te Allahu.


Zoti im kurr s`do më shof që unë të kthej shpinën dhe të iku nga beteja

dhe luftërat.Në qoft se unë kthej shpinën atëher unë do të jemë i

pandëgjueshëm ndaj Allahut. dhe pastaj do të jemë prej mëkatarëve.


Me këto fjal Dirar bn al Azwar (vëllau i gruas muxhahedine) duke thënë takbirin u vërsul në mesin e ushtarëve romak dhe i sulmoi ata.


Pasi që muslimanët tjerë ndëgjuan takbirin, ata përcjellën luftëtarin musliman (DIRAR) dhe takbiri u hapë në betej dhe i shqyejti zemrat e Kafirave romak...Dirar Radij Allah anhu luftonte me aq shumë vullnet dhe pasion sa që i qëlloj të vdekur të gjithë ata kafir që i dilinin në rrugë. Ai erdhi deri te fundi i ushtarëve romak që e kishin formuar një rreth të fort.


Ai e kuptoj që Darvani (gjenerali i ushtrisë romake) dotë ishte aty përrreth.Duke e ditur këtë ai u vërsul tek grupi i ushtrisë romake që e kishin bërë rrethin, së pari sulmoi flamurmbajtësin e qëlloi me aq shumë fuqi sa që ai ra në tokë pa jetë aty për aty. Papritmas Darvani (gjenerali romak) ra në sy të luftëtarit musliman (Dirarit) dhe u nis nga ai (gjenerali romak).


Afër Darvanit ishte një ushtarë që e mbante një kryq të vlefshëm. Dirar Radij Allah`anh e qëlloi atë me një shtizë që e qajti në dysh dhe kryqi ra në tokë.Darvan (gjenrali romak) pasi që e pa këtë luftëtar musliman i hyri frika saqë e ndiente fundin e tij. Nuk mundte të interpretohej rënia e kryqit vetëm se si një shenjë e shkatërrimit të tij dhe ushtris së tij. Muslimanët që ishin afër zbritën nga kuajt e tyre me mendim që të marrin dhe për ta rrethuar Darvinin.


Dirar radij Allah`anh ishte i zënë duke luftuar dhe sulmonte por kur e pa atë gjë që po ndodhte ai tha: O grup Musliman as që është kryqi e drejta ime gjithashtu nuk është e juaja.Kështu që mos dëshironi që ta merrni atë (kryqin).Kur të mbaroj me këtë qen Romak (darvanin e kishte fjalën) dhe ushtrinë e tij unë personalisht do e marrë atë.


Darvani (gjenerali romak) kuptonte gjuhën arabe dhe pasi që i ndëgjoj fjalët e luftëtarit musliman (Dirarit) asgjë nuk kishte në mendje porpos se si të ikte nga beteja, sepse i kishte hyrë firka në palcë, disa oficer të lartë të ushtrisë romake e panë atë duke ikur dhe me fjalë kërcënuese bërtitën "Nga ikën ore?"


Ai u përgjigj j(gjenerali romak) unë po iku nga frika e ktij Shejtani (duke pas për qëllim luftëtari musliman-Dirarin r.a.) sepse është shumë njeri i frikshëm, skam parë njeri më të frikshëm dhe provokativë tha ai.


Dirari radij Allah`anh,duke e ndier që Darvani (gjenerali romak) po tentonte të ikte menjëher thirri muslimanët.Ai drejtoi shtizën dhe me kalin e tij shkonte direkt në drejtim të tij (gjeneralit romak).Ushtarët romak po ashtu ndëgjuan zërin e tij të frikshëm dhe trimërues, dhe të gjithë ata kthyen kuajtë në drejtim të tij me qëllim që ta rrethojn atë.


Në atë moment ai (Dirar Radij Allah) thoshte; "Vdekja është e vërtet dhe s`ke nga ikësh, Xheneti është më i mirë se Xhehenemi ky është shehidllëku im.O ju që jeni këtu bëhuni dëshmitar të mijë, gjithë mundi dhe puna që bëj është vetëm Allahu që të jetë i kënaqur.


Me këto fjalë ai sulmoi romakët që vinin në drejtim të tij. Ai i përfundoi ata dhe u nis drejt andej kahe radhët e armikut që të gjejë DARVANIN (gjeneralin romak).


Por disa ushtar romak erdhën mbrapa tij dhe dalngadal ata e vunë në një rrreth nga të katër anët. Ai (Dirar) rezistonte sulmimet nga të gjitha anët, në qdo ushtar që shpata e tij qëllonte ata e gjenin vdekjen e tyre.Në këtë mënyrë ai qëllonte me shpat shumë luftëtar trima dhe guximtar të ushtrisë romake. Pastaj ai (Dirar) thirri tek vëllezërit luftëtar musliman dhe tha; "Me të vërtet Allahu i do ata që luftojnë për rrugën e Tij në radhë sikur të ishim gurë të strukutruar."


Gjerë më tani luftëtarët Musliman nuk kishin vrejtur që (Diran radij Allah) ishte i rrethuar nga romakët dhe ata u nisën drejt atije me shpejtësi. Hamran bin Vardan (ushtar romak) arriti te ai (DIRARI) dhe e qëlloi atë me shigjet në krahun e djatht dhe dora e tij ra me një anë e shtangur dhe në dhimbje.


Sikur një luan i plagosur ai (Dirar Radij Allah) u ngrit prap e mori pozicionin e duhur dhe e qëlloi atë me shpat të tij në gjoks dhe e qau trupin e tij në dysh.
Kur ai mundohej ta nxjerr shigjetën nga trupi i kafirit,tehu kishte mbet mbrenda nën eshtrat e gjoksit e shigjeta dual pa teh.Kur romakët panë se ai kishte një shtizë pa teh ata së shpejti rrethuan atë dhe e burgosën luanin e Islamit.


Kur Sahabaet-radij Allah-anhun,e panë këtë, vuajtja e tyre s`njihte kufij. Dhe me një sulm tjetër ata tentuan që të lirojn atë por pa sukses.Tani disa Musliman me zemra të humbura tentuan të ikun.por Rafi bin Umayrah al taa-ee-radij Allah, i ndali ata duke thënë,


"Nga po shkoni? A nuk e dini që kushdo që ikën nga armiqët e Allahut ai do të jetë nën zemrimin e Allahut. Shumë dyer të Xhenetit janë të hapura për Muxhahidinët dhe për ata që kane durim. O lartësuesit e fes, keni durim dhe kujtohuni që nëse një nga ushtarët ose liderët e juaj është kapur nga armiku, Allahu është ende gjallë dhe Ai shiqon."


Me këto fjal Muslimanët u zgjuan të luftojnë aq vrullshëm saqë i vënë nën teh të shpatës shumë lider të ushtrisë romake.Kur Khalid-bn al-walid-radij Allah-anh, ndëgjoj për Dirarin radij Allah anh, dhe për rënien dëshmorë të shumë Muslimanëve, ai ishte shumë i merakosur dhe u ndiente fajtor.Ai pyeti se sa romak ka atje? Përgjigja ishte "12 mijë."Dhe ai u përgjigjë me këto fjal; për Allahun nuk e kam ditë që armiku ishte me numër shumë të madhë, po ashtu nuk i kisha dërguar njerëzit për në shkatrrim. Ai pyeti prap se kush ishte komandati i ushtrisë romake? Përgjigja ishte; Darvani (governori i Nimseve.) kurse Dirar radij Allah(luftëtari musliman) kishte vrar djalin e tij (hamdan). Khalid radij-Allah anh, tha nuk ka forc dhe fuqi, përveq e Allahut (atij i kofshim fal) të Lart dhe të Plotfuqishëm."


Dhe ai kërkoi këshillë nga Abu ubajdah-ibn al jarrah-radij-Allah anh, që i tha atij që ai duhet të vazhdoj luftën ndaj romakëve. Këshilla e tij ishte që të mbante një pjesë të ushtrisë me një komandant të besuar gjersa Khalid radij Allah-anh duhej të shkonte në pjesën tjetër të ushtrisë që të luftoj romakët. Ai e pranoi këtë këshillë dhe mori këshillën me konsiderim.dhe e bëri Maysarad-ibn masrog- radij Allah anh, komandant i njëmijë ushtarëve nën komandën e tij dhe i tha atij të mos lëviz nga kontigjenti i tij ku ishte pozicionuar.


Pasandej iu drejtua ushtrisë së tij dhe tha, lironi frenjët dhe po ashtu bëni gati armët dhe mprehni shigjetat që kur të sulmoni armikun sulmojeni të bashkangjitur.Ka gjasa që të lirojmë Dirarin radij Allah`anh në qoft se ai është gjallë atëher ne do të jemi të suksesëshëm. Por në qofse ndodh që armiku vepron me ngutje, dhe e bëjnë atë dëshmor kështu që InshAllah al Aziz ne patjetër do të hakmerremi.dhe unë jam i sigurt që Allahu taa aalaa, nuk do na jap hidhërim.me anë të tij (p.sh. do të gjejn të gjallë).


"Sot është dita e vërtetës që do arrij qëllimin kur vdekja vije dhe askush nuk frikohet dhe do ta shuaj etjen e shigjetes sime, me gjak të syrit. Helmeten dhe mburojen do ti shqyej të gjitha. Ata që kanë kaluar përpara kanë arrit, edhe unë do të arrijë nesër."


Duke thënë këtë, Khalid radij Allah anh u vërsul përpara.kur papritmas ai pa një kalors veshur në të zezë, fytyrën e mbuluar,me një kal me qafë të shkurt dhe ngjyrë kafe.Në dorën e kalorsit ishte një shtizë e ndriquar,në sjelljen dhe stilin e kalorsit shihej trimëria dhe kurajo e tij dhe kjo shihej nga të gjitha anët e kalorsit.Kalorsi kishte një imamah të gjelbër që ishte pështjellur që nga shpina dhe rreth gjoksit, dhe shpejtonte përpara ushtrisë.


Kur Khalid radij Allah anh, e pa këtë kalors ai tha; "O po ta dija se kush është ky kalors betohem në Allah duket njeri trim dhe me kurajo."


Kur kalorsi shkonte para të gjithëve dhe në drejtim të ushtrisë pabesimtare, ushtria Muslimane shkonte pas kalorsit.


Rafij ibn umar al taa-ee, luftonte me armiqët i përballonte ata në gjdo moment dhe me trimëri kur ai pa Khalidin radij Allah anh, që e sillte ushtrinë e tij që ti bashkangjitej sulmit. Kur papritmas sytë e tij ranë në kalorsin.


Kalorsi binte mbi romakët sikur shqiponja kur sulmon shpendët dhe krijonte panik ndërmjet romakëve.Gjdo ushtar romak që dilte në rrugën e tij (kalorsit) u shqyente, dhe në këtë mënyrë kalorsi shkonte në brendi të ushtrisë romake.


Sikurse ndriqimi i dritës ashtu ishte kalorsi dhe po në atë moment disa koka binin nën shpatën e tij. Disa prej ushtarëve romak u shëndërruan në pluhur dhe shumica e tyre ranë për këtë arsye vendi u nda nga fushëbeteja.


Kur shpata e kalorsit nxirrej jasht përdorimit me ushtrin romake ishte e mbuluar me gjak që shkaktoi dhimbje dhe vështirsi në zemrat e Kafirave (romakëve) dhe ata ndienin shqetësim dhe të pashpres që dukej tek ata.


Kur kalorsi ishte në pozit të vështirë, ai kthehej dhe shkonte prap me forcë dhe sulme të guximshëm.Kalorsi sulmoi dhe qëlloi romakët saqë bëri dëme të mëdha në radhët e trimave në ushtrinë romake. Nganjëher kalorsi u tërhiqte nga romakët dhe shkonte në një anë, por frika dhe stresi ende u ndiente te Romakët.dhe sulmi i kalorsit kishte lënë gjurm evidente te Romakët.


Raafi ibn umayrah al taa-ee, dhe ushtarët e tij mendonin që ky ishte Khalidi pasi që kush do të luftonte me aq trimëri, dhe kurajo përpos tij? Ata ishin të gjithë të bindur gjersa pran syve të tyre u shfaq Khalid bin Waleed radij Allah anh. Raafij radij Allah anh, bërtiti me zë të lart dhe tha, "Kush është ky person që e jep jetën e tij në rrugën e Allahut, pa frikë dhe po i mbytë Kafirat (romakët) në numër të madhë. Khalid radij Allah anh, u përgjigj" Betohem në Allah që unë jam i befasuar për trimërin që ky person po e shfaq." Dirar(jo ibn al Azwari) tha," O amir ky patjetër është person i panjohur, që shkon mu në mes të ushtrisë romake dhe djathtas- majtas vret ushtarët." Khalidi radij Allah`anh tha,"O musliman bashkohuni dhe bënu gati për një sulm tjetër."


Të gjithë Muslimanët i bënë gati armët dhe i vënë shtizat në vend dhe i drejtuan radhët e tyre. Khalid radij Allah,anh,ishte në pararojë.Qëllimi i tij ishte që të bënte një sulm në Romakët kur paprimtas kalorsi që ishte zhytur në gjak dhe kali ishte mbuluar me djers u paraqit dhe shkonte në drejtim të ushtris Romake.


Në qoft se ndonjë ushtar romak ju afronte kalorsit, kalorsi e sulmonte atë me aq trimëri dhe kurajo saqë rezultonte në vdekjen e Romakut.Kalorsi luftonte vetëm me disa ushtar.Duke e parë këtë Khalidi radij Allah anh, dhe ushtarët e tjer Musliman sulmuan dhe e shpëtuan kalorsin nga ushtarët romak që e sulmonin atë dhe kështu ishte se si ushtria Muslimane dhe kalorsi u takuan.


Ushtria muslimane shiqonte me ngushëllim kalorsin, sikur të ishte një lule që ishte ngjyrosur me gjak. Khalidi radij Allah anh, foli me zë të lart dhe tha; "O person ti ke sakrifiku jetën tënde në rrugën e Allahut dhe urrejtjen e dërgove në armiqt tonë. Allahu të shpërbleft,do të ishte më mirë që të hapësh fytyrën që të dimë se kush jeni ju."


Kalorsi nuk ia vuri aq mendjen këtyre fjalëve para se Khalidi radij Allah anh, të përfundojë fjalën kalorsi mundohej që të largohet nga ai. Por ushtria Muslimane e rrethoi kalorsin dhe i thanë: "O rob i Allahut amiri i ushtrisë Islame po flet me ty, por ti nuk flet dhe si vënë mendjen se qfare thotë ai dhe po e injoron dhe po ikën nga ai. Me qdo respekt ti duhesh të shkosh te ai dhe të tregosh emrin dhe fisin tënd kështu që statusi juaj të jetë ngritur." Por kalorsi nuk dha përgjigje.


Kur Khalidi radij Allah anh, nuk mundej të marrë ndonjë informat nga ky kalors ai shkoi vetë afër kalorsit. Ai i tha; "Na bren mua dhe të gjithë Muslimanët dhe jemi të padurueshëm që të dim më shumë për ty por ju jeni të painteresuar. Kush jeni ju?


Me këtë kalorsi u përgjigj. Ishte një zë femre që flsite.


"O amir nuk ishte qëllimi im që mos të bindem ty,kur unë nuk tu përgjijgja ty, por ishte turpi im të përgjigjesha pasi që unë jam nga ato që mban hixhab (mbuloj) dhe jetoj jetën në hixhab (mbuloj). Por erdha këtu për arsye të dhimbjes së zemrës sime dhe vuajtjeve që arritën deri në atë pik për të ardhur këtu." Khalid radij Allah anh, tha kush jeni ju? Ajo ju përgjigj unë jam motra e të burgosurit (Dirar Khavlah bint al-Azvar}isha ulur në një rreth të grave nga fisi Mazhaxh tha ajo, kur ndëgjova për burgosjen ë vëllaut tim menjëher hypa në kali dhe arrita në këtë vend.Dhe cfare kam bërë këtu ju më keni parë.Me ndëgjimin e kësaj, Khalid bn wahid ju rrit zemra ai filloj të lotoj dhe tha, Ne duhet që të gjithë të bëjmë një sulm të përbashkët dhe kam shpres të plot që në dasht Allahu ne do të arrijme aty ku është vëllau yt dhe ne do ta lirojmë atë, dhe patjetër do të jemi të suksesshëm.


Khvalah,u përgjigj, "Edhe unë do të marr pjes në këtë sulm,InshAllah."


DIRAR-RADIJ ALLAH ANH-më në fund u lirua.


(E përkthyer dhe e përshtatur nga Futooh Al Shaam.
nga Allamah Muhamed Al wagidee)


Qëllimi i kësaj pjese nga historia e Sahabeve (shokëve të Pejgamberi s.a.v.s)-radij Alah anhum, është të tregoj legjitimitetin e grave që marrin pjes dhe luftojnë në Xhihad.Edhe pse këtu është vetëm një grua që morri pjesë në këtë luftë që ende tregon legjimitetitn e saj. Kjo mund të shihet në betejat e ;Nasajbah,Khamsa,Umm Ajman.Umm Salanah,radij Allah,anhum.dhe të tjera.....që morrën pjes për arsye të ndryshme si psh;që të kujdesen për të plagosurit që ti bartin ata,të sjellin ujë dhe të angazhohen në luftime.


Poashtu tregon disa kushte që janë të ngjitura; Khavlah radij Allah anha, nuk e hjeku hixhabin (mbuloj) kur shkoi në luftë por ajo i mbajti rregullat e fesë (muslimane) dhe mbuloi tërë trupin e saj. saqë ajo nuk dallohej nga meshkujt .


Po ashtu tregon nevojshmërin e gruas për stërvitje dhe pregaditje për xhihad siq Khavlah radij Allah anh,nuk mund të shkonte në luftë po të mos ishte eksperte në shpat dhe kalorse e mrekullueshme.


Por këtu më shumë bëhet e ditur njeri nga, Sahabet radij Allah anhum, që është relativisht i panjohur nga masat, dhe arritjet e tia ende të papranuara nga shumica e tyre pa atë.


Qlirimi i Shamit (Siria e madhe-Siria-Libanoni-Palestina-Jordani) do te ishte i pamundur.


Dhe poashtu është e përkujtim për tu përgjigjur thirrjeve të burgosurëve sot të cilët shpresojnë,që sikur të ishte Khvalah sot që do ti lironte nga torturat e burgjeve.


Më e rëndësishmja është vrejtje për burrat që nuk po luftojnë në rrugën e Allahut që të shkojn dhe të ju bashkangjiten atyre që po luftojnë dhe që nuk po ikun dhe nuk po ja kthejn shpinën kryerjes së xhihadit.e sidoms në këtë kohë, kur xhihad është bërë fard al`ajn (obligim për gjdo person sikurse namazi).Duhet të jetë vrejtje për burrat që mos të flasin dhe të urojnë për shkuarjen në rrugë të Allahut por të shkojn me të vërtet, në qoft se burrat nuk shkojnë atëher gratë duhet të marrin përsipër.....


e përktheu dhe e përshtati vëllau ynë në Islam: Shahin Abdullah Begolli
burimi: Taliban Online